یک جا از سارتر خواندم که " ذات آگاهی و اختیار یکی ست اگر ما دارای آگاهی باشیم مختار هم هستیم. " می توان تعبیر کردکه آگاهی هر فردتنها ازآن اوست انتخاب های وی نیز تنها بـه خودش تعلق دارد.ما با انتخاب اگاهانه زندگی خویش را شکل می دهیم واین نه فقط ناظر برآن چیزی ست که انجام می دهیم بلکه آنچه احساس یا اندیشه می کنیم و یا باور داریم را هم در بر می گیرداین همچنین نحوه توصیف چیزها را نیز شامل می شود .

ازبین این تصمیم ها و انتخاب هاشخصیت دیدگاه وراه ورسم زندگی ما نمایان می شود.زندگی پر است از فرصت برای انتخاب کردن . ما در هرلحظه دربرابر آن قرار می گیریم. انسان چیزی نیست مگر آنچه می اندیشد و آنچه انجام می دهد اما یک نکته را نباید نادیده گرفت که اختیـار طاقت فرساست دانستن اینکه می توانیم هرچه را می پسندیم انجام دهیم و هر آنچه  مـی خواهیم باشیم امری ست که اغلب ما تحمل آن را نداریم زیرا آنچه دیگر از آن محروم شده ایم تسلای عذرها و بهانه هاست .

ما در مواجه با آن دچار اضطراب می شویم این اضطراب درد آگاهی از این  واقعیت است که همه چیز به عهده ماست. کسی نیست که این مسولیت را به گردن او بیندازیم." ا گر انسان حقیقتا مختار نبود نمی توانست بهانه بیاورد که مختار نیست." سارترمی گوید: من نمی توانم وانمود کنم خرس هستم مگر اینکه بدانم که خرس نیستم.

جایی در فیلم مرد به زن که در آستانه این انتخاب است که با مرد برود یا راه دیگری در پیـــش بگیرد می گوید: فکر کن سالها بعد در زندگی ات به ملال رسیده ای و داری امکان های دیگــــر زندگی ات را مرور می کنی اگر پیاده نشوی  ـ با من نیایـی ـ من تبدیل به یک حسرت می شوم چه می شد اگر پیاده می شدم... و اگر پیاده شوی در آن آینده افسوسی برایت باقی نمـی ماندچون می دانی که من هم زیاد فرقی با بقیه ندارم.