خواب بزرگ

می نویسم شاید بخوانی همین . و حرفی بیشتر ندارم.

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم شهریور 1384ساعت 19:18 توسط sa |

ما همیشه و همواره به دنبال چیزی هستیم که هنوز نیست . مهم نیست آن چیز چه باشـــد این اهمیتی ندارد که به چه نگاه می کنیم اهمیت در نگاه آدم است نه به آنچه که می نگریم. ما به دنبال چیزی که نداریم حرکت می کنیم . و به سـوی آینده ای که در دسـتان ما نیست امتـداد میابیم.

به میزان تفاوتی که بین انسان ها وجود دارد هر کس مرتبه و غایتی برای خــــود متصور است و برای رسیدن به آن تلاش می کند . ما هیچوقت حقیقتا راضی نخواهیم شــــــد بگوییم کاری که می کنم چیزی ست که همگان می خواهند و این کاری ست که همگان می کنند . حتی اگر آنها درست باشند این چیزی نیست که مورد نظر ما باشد.ما لزوما برای این غذا نمی خوریم که دیگران این کار را می کنند.

و لزوما زندگی نمی کنیم به این علت که دیگران زندگی می کنند.بسیاری از رویداد هایی که در زندگی رخ می دهد چیزی ست که برای شخص به منزله یک فرد رخ می دهد.و حقیقتی سـت که تنها خود فرد آن را تجربه می کند.

حقیقت نا باور چشمان بیداری کشیده را باز یافته است/ رویای دل پذیر زیستن/ در خوابی پا در جای تر از مرگ / و انسان معبد ستایش های خویش فرود آمده است /انسانی در قلمرو شگفت زده نگاه من / در قلمرو شگفت زده دستان پرستنده ام / انسانی با همه ابعادش / فارغ از نز دیکی و بعد / که دستخوش زوایای نگاه نمی شود / با طبیعت همه گانه بیگانگی...

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم شهریور 1384ساعت 19:16 توسط sa |