در من نيز رؤيا ي انساني مي ميرد چشمهايم را مي بندم مرگ همين نزديکي ست – مي توانم زبانش را لمس کنم
اينگونه است اين لحظه و قلب ساکتم انعکاس تصويري ست در رود هايي که منتظر رفتن توا ند. کارل ون بری |
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385ساعت 20:50  توسط sa
|
|
