همیشه حرفی بود
که نا گفته ماند و لبخندی که سفر کرد آینده ها گذشت و ندیدی که این سطر های سیاه به امید دیدار ماند و فزونی این همه واژه از بی نهایت تنها به سه نقطه قناعت کرد ... باور کن ! تقصیر این خطوط موازی نبود تو به انتها نرسیدی این را همه ریل ها می دانند ... " وقتی هر عابر یک ایستگاه باشد " |
+ نوشته شده در یکشنبه دوم مهر 1385ساعت 13:41 توسط sa
|
|
| تبليغات | X |
